Sipas TAR-it të Brescias, regjistrimi i vonuar i martesës së lidhur jashtë Italisë nuk e bën të pavlefshme kërkesën për shtetësi https://ift.tt/FYEmtqf Sipas TAR-it të Brescias, regjistrimi i vonuar i martesës së lidhur jashtë Italisë nuk e bën të pavlefshme kërkesën për shtetësi Një shtetase e huaj jeton prej shumë vitesh në Itali dhe është e martuar me një person që më vonë ka marrë shtetësinë italiane. Kur ajo aplikon për shtetësinë italiane në bazë të martesës, Prefektura mund të kërkojë që akti i martesës, i lidhur jashtë Italisë, të jetë transkriptuar në regjistrat italianë të gjendjes civile. Por nëse ky formalitet plotësohet gjatë shqyrtimit të kërkesës dhe përpara vendimit përfundimtar, a mund ta shpallë administrata kërkesën të papranueshme vetëm sepse transkriptimi nuk ishte kryer që në datën e aplikimit? TAR Lombardia, seksioni i shkëputur i Brescias, seksioni I, me vendimin nr. 1242 të datës 21 shtator 2026, e ka trajtuar këtë çështje duke bërë një dallim themelor: vlefshmëria juridike e martesës nuk është e njëjta gjë me formalitetin që e bën atë të regjistruar dhe të njohur zyrtarisht përpara administratës. Historia e çiftit: martesë në Marok dhe jetë familjare në Itali Gruaja, shtetase marokene, ishte martuar në Kazablankë më 5 janar 2001. Në dhjetor të të njëjtit vit kishte hyrë në Itali për bashkim familjar dhe, sipas akteve të shqyrtuara, kishte vazhduar të jetonte e regjistruar në gjendjen civile dhe në anagrafin e Komunës së Brescias. Në gusht 2022, bashkëshorti i saj fitoi shtetësinë italiane. Pas këtij ndryshimi në statusin e bashkëshortit, ajo paraqiti kërkesë për shtetësi italiane sipas nenit 5 të ligjit nr. 91/1992, i cili rregullon mundësinë e fitimit të shtetësisë nga bashkëshorti i një shtetasi italian, nëse plotësohen kushtet ligjore. Gjatë shqyrtimit, Prefektura e Brescias i dërgoi më 12 janar 2026 një preavviso di rigetto, pra njoftim paraprak për arsyet e mundshme të refuzimit, duke identifikuar si pengesë të vetme mungesën e transkriptimit të martesës së lidhur në Marok në regjistrat italianë të gjendjes civile. Gruaja reagoi ndaj këtij njoftimi dhe kërkoi regjistrimin e aktit të martesës. Transkriptimi u krye në 16 shkurt 2026 dhe dokumenti përkatës iu dërgua Prefekturës bashkë me vërejtjet e saj. Pavarësisht këtij plotësimi, administrata, me vendimin e 7 majit 2026, e shpalli kërkesën të papranueshme, duke argumentuar se transkriptimi i mëvonshëm nuk mund të korrigjonte mungesën fillestare dhe se ai prodhonte efekte vetëm nga momenti i regjistrimit. Pyetja juridike: transkriptimi e krijon martesën apo vetëm e bën të njohur zyrtarisht? Gjykata u ndal te funksioni i regjistrave të gjendjes civile. Jo çdo formë regjistrimi ka të njëjtin efekt juridik. Disa regjistrime krijojnë një të drejtë ose situatë të re, ndërsa të tjera thjesht publikojnë, provojnë apo bëjnë të njohur një gjendje juridike që ekziston tashmë. Me referim te neni 28 i ligjit italian nr. 218/1995 për të drejtën ndërkombëtare private, gjykata kujtoi se një martesë mund të jetë e vlefshme për nga forma nëse konsiderohet e tillë sipas ligjit të vendit ku është lidhur, ose sipas kritereve të tjera të përcaktuara nga kjo dispozitë. Në këtë rast vlefshmëria e martesës së vitit 2001 nuk ishte kundërshtuar. Gjykata analizoi gjithashtu rregullat e regjistrimit të akteve të gjendjes civile të formuara jashtë Italisë, përfshirë nenin 19 të dekretit të Presidentit të Republikës nr. 396/2000. Ajo shpjegoi se transkriptimi i martesës së huaj ka funksion njohës, certifikues dhe të publicitetit deklarativ. Me fjalë të tjera, ai e bën ngjarjen familjare zyrtarisht të dokumentuar përpara administratës, por nuk është akti që e krijon martesën në datën kur kryhet regjistrimi. Pse nuk ishte e ligjshme shpallja e kërkesës të papranueshme? Martesa e vlefshme ekzistonte që prej vitit 2001. Transkriptimi u bë gjatë procedurës administrative dhe përpara vendimit përfundimtar të Prefekturës. Prandaj, sipas TAR-it, administrata e trajtoi gabimisht një formalitet me funksion njohës sikur të ishte kusht që krijonte vetë lidhjen martesore. Gjykata arriti në përfundimin se plotësimi i transkriptimit gjatë shqyrtimit e kishte korrigjuar parregullsinë fillestare formale. Për më tepër, statusi i bashkëshortes ishte pasqyruar edhe në dokumente të mëparshme të gjendjes familjare të Komunës së Brescias, të datave 2007 dhe 2022. Vendimi theksoi gjithashtu se administrata nuk mund të shtojë një kusht për pranueshmërinë e kërkesës që ligji nuk e përcakton në mënyrën e pretenduar prej saj. Nuk ishte e drejtë të refuzohej aplikimi sikur martesa të kishte lindur juridikisht vetëm më 16 shkurt 2026, kur transkriptimi u krye. Cili ishte rezultati i gjykimit? TAR-i e pranoi padinë dhe anuloi vendimin e Prefekturës. Gjykata urdhëroi që administrata të shprehej sërish mbi kërkesën për shtetësi brenda 60 ditëve nga komunikimi ose njoftimi i vendimit gjyqësor, duke respektuar interpretimin e dhënë në gjykim. Po ashtu vendosi për shpenzimet gjyqësore sipas dispozitivit. Këto 60 ditë janë afati i caktuar për administratën në këtë proces konkret, jo një afat i përgjithshëm prej 60 ditësh për të gjitha kërkesat e shtetësisë. Duhet theksuar edhe një kufizim tjetër: anulimi i vendimit të papranueshmërisë nuk është i barabartë me një dekret automatik për dhënien e shtetësisë. Gjykata pranoi se transkriptimi i mëvonshëm e zgjidhi pengesën formale që ishte përdorur nga Prefektura; kushtet e tjera ligjore dhe çdo pengesë tjetër e ligjshme, nëse ekziston, mbeten objekt i vlerësimit të duhur. Çfarë duhet të bëjnë çiftet e martuara jashtë Italisë? 1. Verifikoni vlefshmërinë e aktit të martesës. Duhet të jetë i qartë vendi i lidhjes së martesës, ligji që e rregullon, identiteti i bashkëshortëve dhe ekzistenca e një akti zyrtar. Vlefshmëria e lidhjes martesore nuk duhet ngatërruar me përmbushjen e formaliteteve dokumentare italiane. 2. Kontrolloni nëse akti është transkriptuar në Itali. Nëse martesa është lidhur jashtë vendit, është e udhës të kërkohet me kohë regjistrimi përkatës në komunën kompetente, duke përgatitur përkthimet dhe legalizimin ose apostilën në rastet kur kërkohen. Rregullat dokumentare mund të varen nga vendi i origjinës dhe marrëveshjet ndërkombëtare përkatëse. 3. Mos injoroni një preavviso di rigetto. Nëse Prefektura sinjalizon një dokument të munguar sipas nenit 10-bis të ligjit nr. 241/1990, duhet të përgjigjeni brenda afatit të caktuar, të shpjegoni gjendjen faktike dhe të paraqisni dokumentin ose provën e kërkesës për të. Në çështjen e Brescias, transkriptimi u realizua pikërisht gjatë fazës së pjesëmarrjes administrative. 4. Ruani provën e dërgimit dhe të marrjes së dokumenteve. Përveç aktit të martesës dhe transkriptimit, janë të rëndësishme njoftimi paraprak, vërejtjet, dokumentet e bashkëngjitura dhe dëshmitë që Prefektura i ka marrë. Pa këto prova mund të jetë më e vështirë të tregohet se një mangësi ishte korrigjuar përpara vendimit përfundimtar. 5. Vlerësoni kushtet e tjera të shtetësisë sipas nenit 5. Duhet të verifikohen kohëzgjatja e martesës dhe e qëndrimit të ligjshëm, statusi aktual i lidhjes martesore, kushtet gjuhësore kur zbatohen dhe shkaqet ligjore penguese. Vendimi i Brescias nuk heq këto kërkesa dhe nuk duhet kuptuar si një rregull që çdo martesë e regjistruar sjell automatikisht shtetësinë. 6. Në rast refuzimi, identifikoni arsyen e vërtetë. Nëse Prefektura pretendon se transkriptimi i bërë gjatë procedurës është i pavlefshëm vetëm sepse është i mëvonshëm, arsyetimi mund të duhet shqyrtuar në dritën e vendimit nr. 1242/2026. Por nëse problemi lidhet me vlefshmërinë e vetë martesës ose me kushte të tjera të ligjit, analiza juridike mund të jetë e ndryshme. Po kur bashkëshorti e ka marrë shtetësinë italiane pas martesës? Ky ishte pikërisht një nga elementet e çështjes: martesa ishte lidhur në vitin 2001, ndërsa bashkëshorti fitoi shtetësinë italiane në vitin 2022. Gjykata nuk e trajtoi këtë diferencë kohore si një arsye që do ta bënte të pavlefshme martesën. Për kërkesën konkrete, u mbështet te lidhja martesore e vlefshme dhe te përmbushja e kushteve të parashikuara nga neni 5. Gjithsesi, për llogaritjen e periudhave dhe kontrollin e kushteve duhet marrë parasysh situata konkrete dhe interpretimi i normave përkatëse. Nuk është e sigurt të nxirret nga një rast i vetëm një rregull i përgjithshëm që anashkalon kohën e fitimit të shtetësisë nga bashkëshorti italian ose kushtet e tjera procedurale. Çfarë mësojmë nga kjo sentencë? Vendimi kujton se administrata duhet të dallojë një të drejtë apo status familjar që ekziston realisht nga formaliteti që e provon atë në regjistrat italianë. Plotësimi i një dokumenti gjatë procedurës nuk mund të përjashtohet automatikisht, kur ligji nuk e bën datën e atij formaliteti kusht themelues të situatës juridike. Praktikisht, është gjithmonë më mirë të paraqiten dokumentet e plota që në fillim. Por në rastin e martesave të vlefshme të lidhura jashtë Italisë, transkriptimi i bërë përpara vendimit përfundimtar mund të ketë rëndësi vendimtare për të kundërshtuar një refuzim thjesht formal, sipas parimit të shprehur nga TAR-i i Brescias. Vendimi i komentuar: TAR Lombardia – seksioni i shkëputur i Brescias, seksioni I, vendimi nr. 1242 i 21 shtatorit 2026, kryetar Gabbricci, relator Cappelli. Teksti i plotë i vendimit në italisht; Portali zyrtar i kërkimit të jurisprudencës administrative italiane. Norma kryesore: neni 5 i ligjit nr. 91/1992; neni 28 i ligjit nr. 218/1995; neni 19 i D.P.R. nr. 396/2000; neni 10-bis i ligjit nr. 241/1990. Avv. Fabio Loscerbo Avokat i autorizuar të përfaqësojë klientë përpara Gjykatës së Kasacionit italian I regjistruar në Regjistrin e Përfaqësuesve të Interesave pranë Dhomës së Deputetëve të Italisë për çështjet e imigracionit Përfaqësues interesash i regjistruar në Regjistrin e Transparencës së Bashkimit Evropian me nr. 280782895721-36 për çështjet e migracionit dhe azilit ORCID: 0009-0004-7030-0428 Artikull i hartuar me ndihmën e mjeteve të inteligjencës artificiale, nën drejtimin, rishikimin dhe përgjegjësinë editoriale të autorit. https://ift.tt/y9sIZMR

via Avv. Fabio Loscerbo https://ift.tt/4KDbPFd